Over de stad Roese, taart Garash en andere leuke verrassingen

Uitgestrekt langs de zuidelijke oever van krachtige Donau is de sjieke stad Roese en de rivier een verliefd oud stel. Je gaat dit stel gelijk heel charmant vinden. De stad werd vroeger het ‘kleine Wenen’ genoemd.

Via de Donau verbindt zich Roese met verschillende hoofdsteden: naar het Noorden met Boekarest en naar het Westen met Wenen, Boedapest, Bratislava en Belgrado. De Donau stroomt van West naar Oost langs prachtige Europese steden en hierbij is Roese het laatste pareltje van dit rijtje, voordat de rivier de Zwarte Zee instroomt. 

In de 19de  eeuw was Roese de grootste stad van Bulgarije. Zij was het hart van de bloeiende handel met Europa en ook de poort van de Europese cultuur, mode en kunst. Imposante gebouwen, sjieke restaurants, mooie parken en promenade langs de Donau laat je denken aan de Oostenrijkse hoofdstad. Prachtige gebouwen in neo barok en neo classicisme zijn getuigen van de tijden van voorspoed, enthousiasme en het ‘nieuwe moderne’ leven.  De stad kent een lange lijst met “voor de eerste keer in Bulgarije”: de eerste bank, de eerste verzekeringsmaatschappij, de eerste zeepfabriek, de eerste Duitse school, de eerste bioscoop enz. De lijst is indrukwekkend lang… 

De Garash-taart

In de geest van  dit lijstje zijn het sjijkste Grand-hotel van toen en een verrukkelijke chocolade taart met de naam Garash. Tot op de dag van vandaag is deze taart een culinair icon van Bulgarije. Deze lekkere zonde, deze smaakbelevenis mag absoluut niet ontbreken in een verkenningstocht van Bulgarije. Ergens anders krijg je dit niet te proeven.

Het lekkere verhaal van deze taart begint ongeveer 150 jaar geleden in Roese en het grand-hotel. Het hotel ontving in die tijd van koninklijke gasten tot de crème de la crème van de artistieke society. De manager van het hotel was de Hongaar Kosta Garash. Hij heeft deze zijn verfijnde chocolade verwennerij geïntroduceerd. De taart is geïnspireerd op de Weense taarten-kunst. 

Later vertrok Garash naar Sofia om daar een ander prestigieus hotel te runnen. Hij nam met zich mee de inmiddels haar succes bewezen taart Garash. In Sofia werd Garash snel beroemd, een symbool van de goede smaak en het luxe leven. Tot op de dag  van vandaag is deze taart een chocolade verwennerij met een sterren allure. Proven dus bij de betere patisserie!

Het hotelgebouw van het grand-hotel, waarin het verhaal van de Garash-taart begonnen is bestaat niet meer, maar de Garash taart is terug te vinden op de kaart van elke goede patisserie in Bulgarije.  En de stad Rouse is zeker een bezoek waard. Ik ga het niet  geheim houden, dat ik Roese de mooiste stad van Bulgarije vind. Een stad met smaak naar het goede leven in vele opzichten: welzijn, cultuur, mode, culinair, intellectueel… Gesticht door de Romeinen is Roese tegenwoordig een universitaire en zakelijke stad. De stad, die  Bulgarije met west Europa via de Donau verbindt kan je zeker aangenaam verrassen.

Door de stad flaneren

Als je de door de stad loopt valt gelijk het standbeeld van de Vrijheid op. Dit is het symbool van de stad. Het beeld is ontworpen door de beroemde italiaanse sculptor Arnaldo Zocchi. Dit standbeeld is opgezet ter viering van de bevrijding van Bulgarije van de Ottomaanse bezetting. Dit is een prachtig imposante monument beladen met veel mooie gevoelens en historie. Niet voor niks wordt Roese “de stad van de vrije geest” genoemd. Je zal zeker een foto van het standbeeld willen nemen als je in de beurt komt. Dit standbeeld is zeker heel fotogeniek.

In Roese is het eerste treinstation van Bulgarije geopend in 1866. Zoals we al gezegd hebben was deze stad de ingang van alle moderne invloeden van toen. De spoorlijn was de verbinding tussen de Donau en de Zwarte zee, dus tussen de steden Roese en Varna.  Dit gebouw is tegenwoordig het Nationale transport museum.  Hier kun je unieke treinen uit die tijd zien, waarmee koninklijke en andere hooggestelde personen reden. Het museum is een echte aanrader voor een reis naar “back in time” in tijden van sultans, prinsessen en luxe trein-saloons.

Als een stad zo progressief en vrij van geest is kun je ook verwachten dat veel kunstenaars en significante personen hier geboren en opgegroeid zijn. En dat klopt. De meest beroemde Roesenaar is Elias Canetti, schrijver en winnaar van de nobelprijs voor literatuur Het geboortehuis van Canetti, inclusief de winkel van zijn opa zijn bewaard gebleven in Roese.  

Donau: een tocht met een boot of een wandeling langs de rivier mag ook niet ontbreken bij een bezoek aan de stad. Een boottocht is zeker een prettige manier om een andere kant (letterlijk) van de stad te zien. 

De witte wijn

De wijnen van Roese en de regio. De streek is rijk aan uitstekende (vooral) witte druivenrassen en wijnen. Een bezoek aan de stad zal niet compleet zijn zonder een bezoek aan het fort Leventa. In de avonduren kun je bij het fort genieten van een prachtig uitzicht over de stad en de mooie zonsondergang in het gezelschap van een glas fijne koude witte wijn. In het gebouw van het fort bevindt zich een van de beste wijnkelders van het land. Trouwens voor de wijnliefhebbers gaan wij verklappen dat in de omgeving van Rousse  ook andere wijngaarden en wijndomeinen zijn te vinden, die zeker de moeite waard zijn.

In de omgeving

Buiten de stad bevindt zich een andere verrassing, die totaal iets anders is dan wij tot nu toe hebben beschreven. Wij hebben het over de vallei van de Roesenski Lom rivier.  In de buurt van het dorp Ivanovo is een indrukwekkende groep van uit de rots gehouwen orthodoxe kerken, kapellen en kloosters bewaard gebleven . Deze zijn uit de tijd van de middeleeuwen. Dit unieke complex is opgenomen in de lijst van Unesco werelderfgoed. Wat deze plek uniek maakt is de diversiteit van de rots-gebouwen en de goede staat van de fresco’s.  Deze plek is heel interessant, niet alleen voor de kenners en zeker een bezoek waard.

 

Geef een reactie